Deel met anderen:
Share

In 2016 verscheen de EP Lamentations van Moses Sumney. Ik had nog niet eerder van hem gehoord, maar de vijf nummers bevielen me wel. Een naam die ik in de gaten wilde houden. Eind september verscheen zijn debuut Aromanticism en ik biecht nu eerlijk op dat ik Sumney al weer vergeten was. Een hernieuwde kennismaking dus.

De hoes wist me gelijk al te boeien en deed me denken aan die van Petite Noir, over wiens album ik twee jaar geleden schreef.

Lees ook: Petite Noir – La Vie Est Belle / Life Is Beautiful

Op tour met James Blake en Sufjan Stevens

Muzikaal raakt het elkaar misschien een heel klein beetje. Het doet me meer denken aan James Blake, maar dan iets warmer en met wat meer R&B erin verwerkt. De naam James Blake is overigens niet zo heel vreemd, want Blake nam Sumney mee op tour net als Sufjan Stevens dat deed. Geen verkeerde namen om mee op pad te gaan.

Lees ook: James Blake – The Colour in Anything en Sufjan Stevens – Carrie & Lowell

Moses Sumney - Aromanticism

Moses Sumney – Aromanticism

Onderhuidse spanning

Toen ik eenmaal in de gaten had dat ik hier te maken had met Moses Sumney van de EP die me deed uitkijken naar meer, was ik gelijk weer bij de les. Gelukkig maar, want Aromanticism is exact wat ik verwacht en gehoopt had. Net als bij Petite Noir en James Blake is er sprake van broeierigheid en onderhuidse spanning die de muziek oproept en ook het ietwat stroperige karakter is bij al deze artiesten herkenbaar.
Zoals gezegd zijn het verder zijn toch wel verschillende albums en is de vergelijking wat gemakzuchtig, maar ik voel raakvlakken.

Falsetto zang

De falsetto zang van Sumney is iets waar je tegen moet kunnen, en ook muzikaal gebeurt er veel. Elk nummer barst van de ideeën. Het is ook moeilijk in een hokje te plaatsen. Toch vind ik het niet heel erg ontoegankelijk. Björk doet het ook, maar die vind ik de laatste albums net iets te veel doorslaan qua experimenteerdrift. Moses Sumney blijft ondanks alle avontuur nog redelijk binnen de grenzen waardoor het album ademt en betovert i.p.v. schurend irriteert.

Fijn, spannend album

Aromanticism is een fijn, spannend album waar ik wel even aan toe was in een jaar waar voor mij op muzikaal gebied niet zo heel veel gaande was. Dit intrigeert en ik hoop dat ik daar nog wel even zoet mee zal zijn.

Heb jij Aromanticism al beluisterd?