Deel met anderen:
Share

Eén van mijn eerste posts op deze blog ging over Benjamin Clementine, toen al een belofte voor de toekomst, maar de tijd moest ons leren of die ook waargemaakt zou worden. Daar kunnen we inmiddels volmondig ja op zeggen. Deze voormalige straatartiest heeft grote zalen uitverkocht en doet dat nog steeds. Ook is zijn tweede album I Tell a Fly kort geleden uitgekomen.

Excentrieke artiest

Zou deze excentrieke artiest met dit album zijn succes voort gaan zetten? Helpt een klavecimbel daarbij? Ook nu zal de tijd het gaan leren. Maar dat hij wederom verrast mag een understatement heten. Dat lukt al aardig op opener Farewell Sonata, waar klassiek verwrongen voor het voetlicht wordt geworpen en een flinke scheut chaos meekrijgt. Zijn zang zit tergend tegen het randje aan. Mooi? Lelijk? Geniaal? Wie het weet mag het zeggen. Je wordt gelijk al wakker geschud.

God Save the Jungle

God Save the Jungle ging het album al vooraf en is net zo excentriek, spookachtig haast. Hier verkent Clementine duidelijk nieuwe wegen. In een At Least for Now part two heeft hij duidelijk geen zin. Opvallend is het gebruik van het koor (Clementine in meervoud) en de klavecimbel dat het nummer iets heel authentieks geeft in een verder moderne omgeving. Dat dit nummer over de situatie met vluchtelingen in Calais gaat moge duidelijk zijn. Een vette knipoog naar God Save the Queen.

Hoog tempo

Het tempo ligt hoog en via Better Sorry Than a Safe, dat mij doet denken aan een zeer moderne Queen (die van Freddie Mercury ja), gaan we door naar Phantom of Aleppoville, en dat nummer is, hoe complex ook, een juweel van jewelste. Het is bijna ongelooflijk wat hij allemaal in één nummer weet te stoppen. Een muzikaal avontuur waar je u tegen zegt. De Bohemian Rhapsody van 2017?!

Bizarre nummers

En zo krijgen we nog aardig wat bizarre en vooral bijzondere nummers te horen. Het zijn geen hapklare brokken, dat is een ding wat zeker is.  I Tell a Fly vraagt veel van de luisteraar en kan uitputtend werken. Benjamin Clementine doet waar hij zin in heeft en is nog steeds die bijzondere artiest die hij altijd al was en dat vertaalt zich nu sterker dan ooit in zijn muziek.

Benjamin Clementine - I Tell a Fly

Benjamin Clementine – I Tell a Fly

 

Lees ook de review van het debuut At Least for Now.

Ongrijpbaar

Clementine blijft ongrijpbaar: neemt hij nu een loopje met ons? Of is hij echt zo apart en bijzonder? Waar is het echt en waar begint de opvoering? Ik weet het niet bij hem. Dat maakt hem boeiend, dat zorgt voor irritatie en dat geeft ons vragen mee. Clementine schuurt en of dat lekker is daar ben ik nog niet helemaal achter. Maar misschien anderen wel. I Tell a Fly is in elk geval voor mij een zeer bijzondere luistertrip geworden.

Live in De Doelen

Ik heb hem één keer live meegemaakt en dat was in Lantaren/Venster, toen zijn debuut nog niet eens uit was. Een concert om nooit te vergeten. Op 28 november staat hij weer in Rotterdam, maar dan in concertzaal De Doelen. Ik ben benieuwd of hij de wederom hooggespannen verwachtingen weet in te lossen.

 

Ben jij er bij op 28 november?